حدیث

مقاله

ازدواج با کدام زنها حرامی می باشد؟

ازدواج با برخی زنها حرام می باشد و نمی توان با انها ازدواج کرد که در ذیل بیان می کنیم
مسأله 2351 ـ ازدواج با زنهائى كه به انسان محرم هستند، مثل مادر و خواهر و دختر و عمه و خاله، و دختر برادر، و دختر خواهر، و مادر زن، حرام است.
مسأله 2352 ـ اگر كسى زنى را براى خود عقد نمايد اگر چه با او نزديكى نكند، مادر و مادرِ مادر آن زن، و مادرِ پدر او هر چه بالا روند به آن مرد محرم مى‏شوند.
مسأله 2353 ـ اگر زنى را عقد كند و با او نزديكى نمايد، دختر و نوه دخترى و پسرى آن زن هر چه پائين روند، چه در وقت عقد باشند يا بعداً به دنيا بيايند، به آن مرد محرم مى‏شوند.
مسأله 2354 ـ اگر با زنى كه براى خود عقد كرده نزديكى نكرده باشد، تا وقتى كه آن زن در عقد اوست ـ بنابر احتياط واجب ـ با دختر او ازدواج نكند.
مسأله 2355 ـ عمه و خاله انسان، و عمه و خاله پدر، و عمه و خاله پدرِ پدر، يا مادرِ پدر، و عمه و خاله مادر، و عمه و خاله مادرِ مادر، يا پدرِ مادر هر چه بالا روند به انسان محرمند.
مسأله 2356 ـ پدر و جدّ شوهر هر چه بالا روند، و پسر و نوه پسرى و دخترى او هر چه پائين آيند، چه در موقع عقد باشند يا بعداً به دنيا بيايند، با همسر او محرم هستند.
مسأله 2357 ـ اگر زنى را براى خود عقد كند، دائمه باشد يا صيغه، تا وقتى كه آن زن در عقد اوست نمى‏تواند با خواهر آن زن ازدواج نمايد.
مسأله 2358 ـ اگر زن خود را به ترتيبى كه در كتاب طلاق گفته مى‏شود، طلاق رجعى دهد، در بين عدّه نمى‏تواند خواهر او را عقد نمايد، ولى در عدّه طلاق بائن مى‏تواند با خواهر او ازدواج نمايد، و در عدّه متعه احتياط واجب آن است كه ازدواج نكند.
مسأله 2359 ـ انسان نمى‏تواند بدون اجازه زن خود با خواهر زاده، و برادر زاده، او ازدواج كند، ولى اگر بدون اجازه زنش آنان را عقد نمايد و بعداً زن اجازه نمايد، اشكال ندارد.
مسأله 2360 ـ اگر زن بفهمد شوهرش برادر زاده، يا خواهر زاده او را عقد كرده و حرفى نزند، چنانچه بعداً رضايت بدهد، عقد صحيح است، و اگر رضايت ندهد عقد آنان باطل است.
مسأله 2361 ـ اگر انسان با خاله، يا عمه خود قبل از عقد دختر او زنا كند، ديگر ـ بنابر احتياط واجب ـ نمى‏تواند با دختر او ازدواج نمايد.
مسأله 2362 ـ اگر با دختر عمّه يا دختر خاله خود ازدواج نمايد، سپس بعد از نزديكى، يا قبل از آن با مادرش زنا كند، موجب جدائى آنها نمى‏شود.
مسأله 2363 ـ اگر با زنى غير از عمه و خاله خود زنا كند، احتياط مستحب آن است كه با دختر او ازدواج نكند.
مسأله 2364 ـ زن مسلمان نمى‏تواند به عقد كافر در آيد، چه دائم باشد چه موقت، چه كافر كتابى باشد چه غير كتابى، مرد مسلمان هم نمى‏تواند با زنهاى كافره غير اهل كتاب ازدواج كند، ولى صيغه كردن زنهايى كه يهودى يا نصرانى هستند مانعى ندارد، ـ و بنابر احتياط لازم ـ عقد دائمى با آنها ننمايد، و امّا زن مجوسيه ـ بنابر احتياط واجب ـ حتى بطور موقت نيز نبايد مسلمان با او ازدواج نمايد، و بعضى از فرق از قبيل نواصب كه خود را مسلمان مى‏دانند و در حكم كفّارند، مرد و زن مسلمان نمى‏توانند با آنها به طور دائم، يا موقت ازدواج نمايند، و همچنين مرتد.
مسأله 2365 ـ اگر با زنى كه در عدّه طلاق رجعى است زنا كند، آن زن ـ بنابر احتياط واجب ـ بر او حرام مى‏شود، و اگر در عدّه متعه يا طلاق بائن، يا عدّه وفات يا عدّه وطى شبهه باشد، بعداً مى‏تواند او را عقد نمايد، و معناى طلاق رجعى، و طلاق بائن، وعدّه متعه، و عدّه وفات، و عدّه وطى شبهه، در احكام طلاق گفته خواهد شد.
مسأله 2366 ـ اگر با زن بى شوهرى كه در عدّه نيست زنا كند ـ بنابر احتياط واجب ـ نمى‏تواند پيش از آنكه او توبه كند با او ازدواج نمايد، ولى شخص ديگرى اگر بخواهد با آن زن پيش از توبه كردنش ازدواج كند اشكالى ندارد، مگر در صورتى كه آن زن مشهور به زنا باشد كه ـ بنابر احتياط واجب ـ ازدواج با او قبل از توبه‏اش جائز نيست، و همچنين است ازدواج با مرد مشهور به زنا قبل از آنكه توبه كند. و احتياط مستحب آن است كه اگر شخص بخواهد با زن زنا كار ازدواج كند، صبر نمايد تا آن زن حيض ببيند بعد او را به عقد خود در آورد، خواه خود با او زنا كرده باشد يا ديگرى.
مسأله 2367 ـ اگر زنى را كه در عدّه ديگرى است براى خود عقد كند، چنانچه مرد و زن يا يكى از آنان بدانند كه عدّه زن تمام نشده، و بدانند عقد كردن زن در عدّه حرام است، آن زن بر او حرام ابدى مى‏شود، اگر چه مرد بعد از عقد با آن زن نزديكى نكرده باشد، و اگر هر دو جاهل باشند به اصل عدّه، يا به حرمت ازدواج در آن، عقد باطل است، پس اگر نزديكى كرده باشند حرام ابدى است، و گرنه حرام نيست، و مى‏توانند پس از پايان عدّه دوباره عقد كنند.
مسأله 2368 ـ اگر انسان بداند زنى شوهر دارد و با او ازدواج كند، بايد از او جدا شود، و بعداً هم نبايد او را براى خود عقد كند، و همچنين است ـ بنابر احتياط واجب ـ اگر نداند كه آن زن شوهر دارد ولى بعد از ازدواج با او نزديكى كرده باشد.
مسأله 2369 ـ زن شوهر دار اگر زنا كند، بر مرد زنا كننده ـ بنابر احتياط واجب ـ حرام ابدى مى‏شود، ولى بر شوهر خود حرام نمى‏شود، و چنانچه توبه نكند و بر عمل خود باقى باشد، بهتر است كه شوهر، او را طلاق دهد، ولى بايد مهرش را بدهد.
مسأله 2370 ـ زنى را كه طلاق داده‏اند، و زنى كه صيغه بوده و شوهرش مدت او را بخشيده يا مدتش تمام شده، چنانچه بعد از مدتى شوهر كند و بعد شك كند كه موقع عقد شوهر دوم عدّه شوهر اول تمام بوده يا نه، به شكّ خود اعتنا نكند.
عده ای از زنها هستند که نمی توان با آنها ازدواج کرد و ازدواج با آنها حرام می باشد و محقق نمی گردد که در اینجا از رساله امام این موارد را مطرح می کنیم
مسأله 2371 ـ مادر و خواهر و دختر پسرى كه لواط داده، بر لواط كننده ـ در صورتى كه بالغ بوده ـ حرام مى‏شود، هر چند كمتر از ختنه گاه داخل شود، و همچنين است ـ بنابر احتياط لازم ـ اگر لواط دهنده مرد باشد، و يا آنكه لواط كننده بالغ نباشد، ولى اگر گمان كند كه دخول شده، يا شك كند كه دخول شده يا نه، بر او حرام نمى‏شوند، وهمچنين مادر و خواهر و دختر لواط كننده بر لواط دهنده حرام نيست.
مسأله 2372 ـ اگر با زنى ازدواج نمايد، و بعد از ازدواج با پدر يا برادر يا پسر او لواط كند ـ بنابر احتياط واجب ـ آن زن بر او حرام مى‏شود.
مسأله 2373 ـ اگر كسى در حال احرام كه يكى از كارهاى حج است با زنى ازدواج نمايد، عقد او باطل است، هر چند آن زن در حال احرام نباشد، و چنانچه مى‏دانسته كه زن گرفتن بر او حرام است، ديگر تا ابد نمى‏تواند آن زن را عقد كند.
مسأله 2374 ـ اگر زنى كه در حال احرام است با مردى ازدواج كند، عقد او باطل است هر چند مرد در حال احرام نباشد، و اگر زن مى‏دانسته كه ازدواج كردن در حال احرام حرام است، احتياط واجب آن است كه بعداً با آن مرد تا ابد ازدواج نكند.
مسأله 2375 ـ اگر مرد يا زن طواف نساء را كه يكى از كارهاى حج و عمره مفرده است، بجا نياورند، استمتاع جنسى بر آنها حلال نمى‏شود تا طواف نساء را انجام دهد، ولى اگر ازدواج كند چنانچه با حلق يا تقصير از احرام خارج شده باشد، ازدواجش صحيح است، هر چند طواف نساء انجام نداده باشد.
مسأله 2376 ـ اگر كسى دختر نابالغى را براى خود عقد كند، حرام است پيش از آنكه نُه سال دختر تمام شود با او نزديكى كند، ولى اگر نزديكى بكند، بعد از بلوغ دختر نزديكى با او حرام نيست اگر چه افضاء نموده باشد (معناى افضاء در مسأله (2348) گذشت) ولى در صورت افضاء بايد ديه او را بدهد، كه ديه كشتن يك انسان است، و هميشه بايد مخارج زندگى او را بدهد حتى پس از طلاق، بلكه ـ بنابر احتياط واجب ـ حتى اگر آن دختر پس از طلاق با ديگرى ازدواج نمايد.
مسأله 2377 ـ زنى را كه سه مرتبه طلاق داده‏اند كه در ميان آنها دو بار رجوع يا عقد شده است، بر شوهرش حرام مى‏شود، ولى اگر با شرائطى كه در احكام طلاق گفته مى‏شود با مرد ديگرى از دواج كند، بعد از مرگ يا طلاق شوهر دوم، و گذشتن مقدار عدّه او، شوهر اول مى‏تواند دوباره او را براى خود عقد نمايد.

  • دیدگاه‌ها

0 دیدگاه‌ها

Top