حدیث

مقاله

دستور خواندن صیغه عقد

احكام نكاح (ازدواج)
بواسطه عقد ازدواج، زن به مرد، و مرد به زن حلال مى‏شود، و آن بر دو قسم است: دائم، و غير دائم (ازدواج موقت). عقد دائم آن است كه مدت زناشوئى در آن معيّن نشود و هميشگى باشد، و زنى را كه به اين قسم عقد مى‏كنند دائمه گويند. و عقد غير دائم، آن است كه مدت زناشوئى در آن معيّن شود، مثلاً زن را به مدت يك ساعت، يا يك روز، يا يك ماه، يا يك سال، يا بيشتر عقد نمايند، ولى بايد مدت ازدواج از مقدار عمر زن و شوهر، يا يكى از آنها زيادتر نباشد كه در اين صورت عقد باطل خواهد بود، و زنى را كه به اين قسم عقد كنند متعه، و صيغه مى‏نامند.
احكام عقد
مسأله 2330 ـ در زناشوئى چه دائم، و چه غير دائم بايد صيغه خوانده شود، و تنها راضى بودن زن و مرد، و همچنين نوشتن ـ بنابر احتياط واجب ـ كافى نيست، و صيغه عقد را يا خود زن و مرد مى‏خوانند، و يا ديگرى را وكيل مى‏كنند كه از طرف آنان بخواند.
مسأله 2331 ـ وكيل لازم نيست مرد باشد، زن هم مى‏تواند براى خواندن صيغه عقد از طرف ديگرى، وكيل شود.
مسأله 2332 ـ زن و مرد تا اطمينان نكنند كه وكيل آنها صيغه را خوانده است، نمى‏توانند به يكديگر نگاه محرمانه نمايند، و گمان به اينكه وكيل صيغه را خوانده است كفايت نمى‏كند ؛ بلكه اگر وكيل بگويد صيغه را خوانده‏ام، ولى اطمينان به گفته او نباشد، احتياط واجب آن است كه بر آن ترتيب اثر ندهند.
مسأله 2333 ـ اگر زنى كسى را وكيل كند كه مثلاً ده روزه او را به عقد مردى در آورد و ابتداى ده روز را معيّن نكند، آن وكيل مى‏تواند هر وقت كه بخواهد او را ده روزه به عقد آن مرد در آورد، ولى اگر معلوم باشد كه زن روز، يا ساعت معيّنى را قصد كرده، بايد صيغه را مطابق قصد او، بخواند.
مسأله 2334 ـ يك نفر مى‏تواند براى خواندن صيغه عقد دائم، يا غير دائم از طرف دو نفر وكيل شود، و نيز انسان مى‏تواند از طرف زن وكيل شود و او را براى خود به طور دائم يا غير دائم عقد كند، ولى احتياط مستحب آن است كه عقد را دو نفر بخوانند.
دستور خواندن عقد
مسأله 2335 ـ اگر صيغه عقد دائم را خود زن و مرد بخوانند، و پس از تعيين مقدار مهر. اول زن بگويد: «زَوَّجْتُكَ نَفَسِي عَلَى الصِّداقِ المَعْلُومِ» يعنى خود را همسر تو نمودم به مهرى كه معيّن شده، پس از آن بدون فاصله قابل توجهى مرد بگويد: «قَبِلْتُ التَّزْوِيجَ» يعنى قبول كردم ازدواج را، عقد صحيح است ؛ و همچنين اگر فقط «قبلتُ» بگويد، عقد صحيح است. و اگر ديگرى را وكيل كنند كه از طرف آنها صيغه عقد را بخواند، چنانچه مثلاً اسم مرد «احمد» و اسم زن «فاطمه» باشد، و وكيل زن بگويد: «زَوَّجْتُ مُوَكِّلَكَ اَحْمَدَ، مُوَكِّلَتِي فاطِمَةَ عَلَى الصِّـداقِ المَعْلُومِ» پس بدون فاصله قابل توجهى وكيل مرد، بگويد: «قَبِلْتُ التَّزْوِيجَ لِمُوَكِّلي اَحْمَدَ عَلَى الصِّداقِ المَعْلُومِ» صحيح مى‏باشد. و احتياط مستحب آن است لفظى كه مرد مى‏گويد، با لفظى كه زن مى‏گويد مطابق باشد، مثلاً اگر زن «زَوَّجْتُ» مى‏گويد، مرد هم «قَبِلْتُ التَّزْوِيجَ» بگويد نه «قَبِلْتُ النّكاحَ».
مسأله 2336 ـ اگر خود زن و مرد بخواهند صيغه عقد غير دائم را بخوانند، بعد از آنكه مدّت و مهر را معيّن كردند، چنانچه زن بگويد: «زَوَّجْتُكَ نَفْسِي فِي المُدَّةِ المَعْلُومَةِ عَلَى المَهْرِ المَعْلُومِ»، بعد بدون فاصله قابل توجهى مرد بگويد: «قَبِلْتُ»، صحيح است. واگر ديگرى را وكيل كنند، و اول وكيل زن به وكيل مرد بگويد: «زَوَّجْتُ مُوَكِّلَتِي مُوَكِّلَكَ فِي المُدَّةِ المَعْلُومَةِ عَلَى المَهْرِ المَعْلُومِ» پس بدون فاصله قابل توجهى وكيل مرد، بگويد: «قَبِلْتُ التَّزْوِيجَ لِمُوَكِّلِي هكَذا»، صحيح مى‏باشد.
منبع رساله مراجع

  • دیدگاه‌ها

0 دیدگاه‌ها

Top