حدیث

مقاله

تنبیه غیر بدنی

برخی والدین و مربیان برای تربیت کودک به دنبال تنبیه می باشند، اما آن ها متوسل به تنبیهات غیر بدنی می شوند. برای نمونه فحش دادن، حبس و... . این گونه تنبیه ها اثراتش به مراتب زیانبارتر از تنبیه بدنی است چون شخصیت کودک را سرکوب کرده و موجبات اختلالات رفتاری و عاطفی را در او فراهم می کند.

برخی تنبیهات غیر بدنی مانند قهر، محروم شدن از بازی و ...اگر معقولانه و مدبرانه انتخاب شوند نه تنها زیانبار نیستند بلکه در تربیت کودک مؤثر می باشند.

از جمله عیوب تنبیه این است که کودک از روی ترس از ارتکاب علنی عمل اشتباه، خودداری کرده و هیچگاه ریشه ی مشکل اصلاح نمی شود.کودکی که مورد تنبیه قرار می گیرد علاوه بر خطایی که به خاطرش تنبیه شده ممکن

است به صفات زشتی چون دروغ، فریب و... نیز متوسل شود.

توصیه می شود والدین و مربیان جهت تنبیه معقولانه و منطقی به نکات زیر توجه نمایند:

-تنبیه باید سنجیده باشد و از حد خود خارج نشود.چون بدین ترتیب برای کودک عادی قلمداد شده و یا موجبات طغیان کودک را فراهم می کند.

- تنبیه نباید طوری باشد که کودک از تنبیه کننده متنفر شود.

- موقعیت و شرایط را همواره در نظر گرفته و از کودکی که توان انجام کاری را نداشته توقع نکرده و او را مقصر ندانیدو از تنبیه او اجتناب کنید.

-تنبیه باید زمانی صورت گیرد تا امری عادی و روتین تلقی نشود.

- تنبیه را درموارد جزئی انجام داده تا کودک متوجه اشتباه خود شود.

-نوع تنبیهات را براساس عمل ناشایست او انتخاب کنید تا کودک علت  تنبیه خود را بفهمد.

- پس از تنبیه، هیچگاه اشتباه او را به رویش نیاورده واز بحث در راطه با آن خودداری کنید.

- هیچگاه کودک را با همسالانش مقایسه نکنید و دیگری را به رخ او نکشید.

همواره سعی نمایید تنبیه کودک را منطقی و اصولی انجام دهید.

نویسنده: تاجیک، راهله

  • دیدگاه‌ها

0 دیدگاه‌ها

Top